باغ دلت الهی  دشت  ستم  نگردد

                                                                                       اشک ندامت ای جان از چشم تو نبارد

                                                                                         دنیای  آرزویت  مرداب  غم  نگردد

زن بدبخت دل افسرده ی زار

     ببر از یاد دمی  او را

این خطا بو د که ره دادی

    به دل ان عاشق بد خو را

آن کسی را که تو می جوی

   کی خیال تو به سر دارد

بس کن این ناله و زاری را

    بس  کن  او  یار دگر  د ارد

                                           ولی خدایا این رسم خدایی نیست

                                    مردم از حسرت این راز نگفتم به کسی

کاش معشوق ز عاشق طلب جان میکرد

                                   تا هر بی سر و پایی نشود یار کسی

                                                     چون مزرعه تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار یا یار به من

                                                     یا هر دو بمیریم و به پایان برسیم

                                                            عیب ثروتمند و مرگ گدا                                                                                                                                     ما زاده فقریم اسیر سکوت

                                                                                 با ما منشین تا نشیوی بد نام                                                                  

                                             دل بی تو به جان امد وقت است که باز ای

دا.ئم گل این بستان شاداب نمی ماند

                                                    دریاب ضعیفان را در وقت توانای

7. نیمه شب
8. برای تو ...
13. سایه ها