دو چیز را فراموش نکن:یاد خدا و یاد مرگدو چیز را فراموش کن : بدی دیگران در حق تو و خوبی تو در حق دیگرانچهار چیز را نگه دار:گرسنگیت را سر سفره دیگرانزبانت را در جمع دلت را سر نماز چشمت را در خانه دوست...........................................................................بگذارید و بگذریدببینید و دل مبندیدچشم بیاندازید و دل مبندیدکه دیر یا زود بایدگذاشت و گذشت.........................................................................هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته می شوددری دیگر باز می شودولی ما اغلب چنان به در بسته چشم می دوزیم کهدرهای باز را نمی بینیم...............................................................در شهر دروغگوها آینه ها را به دلیل راستگویی به زنجیر می کشند................................................................پرنده ها چون بی گناهیشان را نمی توانند ثابت کنندمحکوم به حبس ابد پشت میله های قفس اند..........................................................................بياييم امروز به خود نزدیک تر شویمتعجب نکن مگر چقدر می توانیم خود را فریب دهیمدر کناره های دوزخ خانه بسازیم و خود را در بهشت ببینیم!هر روز در امواج قهقه دست و پا بزنیم و ریا کارانه اشكها را مدح کنیمرودها را مچاله کنیم و در سطل زباله بریزیم و بعد با دریا دست بدهیمجنگلها را بشكنيم و به همه بگوییم سبز باشیم.......................................................................................انسان ها سخنان شما را فراموش می کنندانسان ها اعمال شما را فراموش می کننداما آنها هیچ گاه فراموش نمی کنند که شما چه احساسیرا برایشان بوجود آورده ایدبه یاد داشته با شايد:زندگی شمارش نفسهای ما نیست بلکه شمارشلحظاتی است که این نفسها را می سازد
..................................................................... هرگز برای عاشق شدن دنبال باران و بهارو بابونه نباشگاهی در انتهای خارهای يك کاکتوس به غنچه ای می رسیکه ماه را بر لبانت می نشاند.................................................................شبی در خواب دیدم که با خدا گفت وگو ميكنماز خدا پرسیدم چه چیز انسان بیش از همه شما رادر مورد او متعجب می کندخدا پاسخ داداين که آنها از بودن در دوران کودکی ملول می شوندعجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورنداین که سلامتی شان را صرف بدست آوردن پولوبعد پولشان را خرج حفظ سلامتی می کننداینکه با نگرانی نسبت به آینده زمان حالشان را فراموش می کنندآنچنان که دیگر نه در آینده زندگی می کنند و نه در حالاين که چنان زندگی می کنند که گویی هر گز نخواهند مرد!
اگر امید بر ایمان نجوا نمی کرد کهفردا بهتر از امروز خواهد بودبه راستی کدام يك از ما جرات می کرد امروز را تاب بیاورد؟اميد نان مستمندان است..............................................................
نوشته شده در ساعت 14:12 توسط سوما
|
|
| تبليغات | X |
