تنها امیدم تو بودی

somarash — Sun, 06 Sep 2009 15:29:18 GMT

اگه شد بازم میام!

somarash — Sat, 15 Nov 2008 10:41:18 GMT

دو چیز را فراموش نکن:یاد خدا و یاد مرگ

دو چیز را فراموش کن : بدی دیگران در حق تو و خوبی تو در حق دیگران

چهار چیز را نگه دار:گرسنگیت را سر سفره دیگران

زبانت را در جمع دلت را سر نماز چشمت را در خانه دوست

...........................................................................

بگذارید و بگذرید

ببینید و دل مبندید

چشم بیاندازید و دل مبندید

که دیر یا زود باید

گذاشت و گذشت

.........................................................................

هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته می شود

دری دیگر باز می شود

ولی ما اغلب چنان به در بسته چشم می دوزیم که

درهای باز را نمی بینیم

...............................................................

در شهر دروغگوها آینه ها را به دلیل راستگویی به زنجیر می کشند

................................................................

پرنده ها چون بی گناهیشان را نمی توانند ثابت کنند

محکوم به حبس ابد پشت میله های قفس اند

..........................................................................

بياييم امروز به خود نزدیک تر شویم

تعجب نکن مگر چقدر می توانیم خود را فریب دهیم

در کناره های دوزخ خانه بسازیم و خود را در بهشت ببینیم!

هر روز در امواج قهقه دست و پا بزنیم و ریا کارانه اشكها را مدح کنیم

رودها را مچاله کنیم و در سطل زباله بریزیم و بعد با دریا دست بدهیم

جنگلها را بشكنيم و به همه بگوییم سبز باشیم

.......................................................................................

انسان ها سخنان شما را فراموش می کنند

انسان ها اعمال شما را فراموش می کنند

اما آنها هیچ گاه فراموش نمی کنند که شما چه احساسی

را برایشان بوجود آورده اید

به یاد داشته با شايد:

زندگی شمارش نفسهای ما نیست بلکه شمارش

لحظاتی است که این نفسها را می سازد

.....................................................................

هرگز برای عاشق شدن دنبال باران و بهارو بابونه نباش

گاهی در انتهای خارهای يك کاکتوس به غنچه ای می رسی

که ماه را بر لبانت می نشاند

.................................................................

شبی در خواب دیدم که با خدا گفت وگو ميكنم

از خدا پرسیدم چه چیز انسان بیش از همه شما رادر مورد او متعجب می کند

خدا پاسخ داد

اين که آنها از بودن در دوران کودکی ملول می شوند

عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورند

این که سلامتی شان را صرف بدست آوردن پول

وبعد پولشان را خرج حفظ سلامتی می کنند

اینکه با نگرانی نسبت به آینده زمان حالشان را فراموش می کنند

آنچنان که دیگر نه در آینده زندگی می کنند و نه در حال

اين که چنان زندگی می کنند که گویی هر گز نخواهند مرد!

اگر امید بر ایمان نجوا نمی کرد که

فردا بهتر از امروز خواهد بود

به راستی کدام يك از ما جرات می کرد امروز را تاب بیاورد؟

اميد نان مستمندان است

..............................................................

somarash — Wed, 29 Oct 2008 06:26:18 GMT

کورده واری جه رگی من وه ک خاکی تو له ت له ت بووه

جاش و فارس و تورک تازی خوشی مانیان بردووه

ئه ی ره قیب

ئه ی ره قیب هه ر ماوه قه ومی کورد زوبان

نای رمینی دانه یی توپی زمان

ئیمه روله ی ره نگی سوورو شورشین

سیه یریکه خویناویه رابوردومان

ئیمه روله ی میدیا و که ی خوسره وین

دینمان ئا ینمانه نیشتمان

که س نه لی کورد مردووه کورد زیندووه

زیندووه هیچ نانه وی ئالاکه مان

چند هه زار لاوانی کوردی نه رره شیر

بوون به قوربانی و هه موویان نیژران

لاوی ئیستاش حازرو ئاماده نه ...

جانفیرانه جانفیدانه جانفیدان

لاوی کوردی هه لسانه سرپی وه ک دلیر

سا به خوین نقشی ئه که ن تاجی ژیان

که س نه لی کورد مردووه کورد زیندووه

زیندووه هیچ نانه وی ئالاکه مان

پیشکش به اوانه ی که هیشتا کوردن

ئه خودایه حالی عالم حه قی شایانی نیه

میحنه ت وئید باری زوروشه هدی بی ژانی نیه

سا ئه زانی بوچ ئه من وا معرضی شه کوا ئه که م

تا بزانی قودره تی تو حه ددی ویجدانی نیه

زامه که ت به مه رهه م و بو گشتی عاله م ساریه

ده رده که ت زور نیشه دارو قه تعی ده رمانی نیه

ریگه یی به ش کردنی رزقت له دونیا شاهدن...

هیندی کس ئه فرادی لورت و هیندی کس نانی نیه

روژی فه رمووت (لیس للانسان الا ما سعی )...

هیچ کسیکیش هیندی فللاح ئیش وکیلانی نیه

ئیش ئه کات و ره نج ئه دات و روتوقووت وزگ به تال

ئاخری بی سوود ئه مینی سال که بارانی نیه

را ئه مینی ره نجه رو ده ست له ئه ژنو قور به سر

راسته شاهی بی شه ریک باکی گه دایانی نیه

سا له ره یگه ی ژین دزینی مه ر ئه کا گیسک ئه با

چونکه برسی وبی نوایه مایه یی نیه

روژی هات و روحی ده رچوو لاشه که ی که وته (ثری)

له ئه ده ن به م گورزه گه وره وا که ئیمانی نیه

سا به سایه ی قودره تت بوو ما له که ی بی به هره ما

خو قه زا بوو سرقه تی کرد راسته گومانی نیه

بوچ له دونیا ره نجه رو بی بی نوابی ئاخیره ت...

چونکه وه ک من غائیله ی دل عزه تی گیانی نیه

گه ر له ئه فلاکا هه بایه حاکمیکی تر به رقه رار...

سا ئه چووم ئه م ووت خودای من سوودی ئینسانی نیه

ره نگه که م دیده و مه لایان هانی خه لقی وابد ه ن

کوشتنی دلدار حه لاله چونکه ئیمانی نیه

somarash — Mon, 22 Sep 2008 11:23:18 GMT

گريه هم با من دگر نامهرباني مي کند

قلبم اما گريه هايش را نهاني مي کند

اشک تنها مونس شبهاي تارم بود و بس

اشک هم با غم دگر اما تباني مي کند

بلبلي در زير باران نگاهم لانه داشت

اينک اما جغد شومي نغمه خواني مي کند

باغ قلبم از هجوم دردها پاييز شد

غصه هم در آن به شادي باغباني مي کند

somarash — Fri, 12 Sep 2008 17:23:18 GMT

بسترم صدف خالی یک تنها یست

و تو چون مروارید گردن آویز کسان دگری

somarash — Wed, 03 Sep 2008 15:09:18 GMT

برو ای دوست برو!

برو ای دختر پالان محبت بر دوش !

دیده بر دیده من مفکن و نازم مفروش !

من دگر سیرم....سیر!...

بخدا سیرم از این عشق دو پهلوی تو پست!

تف بر آن دامن پستی که تورا پرورده ست!

کم بگو جاه تو کو؟ مال تو کو؟برده ی زر!

کهنه رقاصه ی وحشی صفت زنگی خر !

گر طلا نیست مرا تخم طلا! ... مردم من

زاده ی رنجم و پرورده ی دامان شرف

( کارو)

نیمه شب

somarash — Thu, 28 Aug 2008 12:25:18 GMT

نیمه شب آواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال پرسه ای آغاز

کردیم درخیال دل به یاد آورد ایام وصال .از جدایی یک دو سالی می گذشت یک دو

سال از عمر رفت و بر نگشت . دل به یاد آورد اول بار را خاطرات اولین دیدار را ان نظر

بازی آن آن اسرار را ان دو چشم مست آهو وار را هم چو رازی مبهم و سر گشته بود

چون من از تکرار او هم خسته بود آمد و هم آشیان شد با منو هم نشین و هم زبان

شد با منو خسته جان بودم که جان شد با منو ناتوان بودم توان شد با منو دامنش

شد خوابگاه خستگیم این چنین آغاز شد دلبستگی وای از آن شب زنده داری تا

سحر وای از آن عمری که با او شد به سر مست او بودم ز دنیا بی خبر دم به دم این

عشق می شد بیشتر آمد و در خلوتم دم ساز شد گفت و گوها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پا بر جاست دل گر گشایی چشم دل زیباست دل گر تو زورق بان

شوی دریاست دل بی تو شام بی فرداست دل دل ز عشق روی تو حیران شده در

پی عشق تو سرگردان شده گفت در عشقت وفا دارم بدان من تو را بس دوست می

دارم بدان شوق وصلت را به سر دارم بدان چون تویی مخمور خمارم بدان با تو شادی

می شود غم های من با تو زیبا می شود فردای من . گفتمش عشقت به دل افزون

شده دل زجادوی رخت افسون شده جز تو هر یادی به دل مدفون شده عالم از

زیباییت مجنون شده بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش طعم بوسه از سرم برد عقل

وهوش در سرم جز عشق او سودا نبود بهر کس جز او در این دل جا نبود دیده جز بر

روی او بینا نبود همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود خوبی او شعله ی آفاق بود در

نجابت در نکویی طاق بود روزگار اما وفا با ما نداشت طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت بی گمان از مرگ ما پروا نداشت آخر این قصه

هجران بود و بس حسرت و رنج فراوان بود و بس یار ما را از جدای غم نبود در غمش

مجنون عاشق کم نبود بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست ساده ام ان عهد و پیمان را شکست بی خبر پیمان

یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شكست آن کبوتر عاقبت از بند رست رفت و

با دلدار دیگر عهد بست با که گویم انکه هم خون من است خسم جان و تشنه ی

خون من است بخت بد بین وصل او قسمت نشد این گدا مشمول آن رحمت نشد آن

طلا حاصل به این قیمت نشد عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست با چنین تقدیر بد

تدبیر نیست از غمش با دود و دم همدم شدم باده نوش غصه ی او من شدم مست

ومخمور و خراب از غم شدم ذره ذره آب گشتم کم شدم آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را عشق من از من گذشتی خوش گذر بعد از این حتی تو

اسمم را نبر خاطراتم را تو بیرون کن ز سر دیشب از کف رفت فردا را نگه آخرین یکبار

از من بشنو پند بر منو بر روزگارم دل مبند عاشقی را دیر فهمیدی چه سود عشق

دیرین گسسته تارو پود گرچه آب رفته باز آید به رود ماهی بیچاره اما مرده بود بعد از

این هم آشیانت هر کس است باش با او یاد تو ما را بس است

برای تو ...

somarash — Fri, 22 Aug 2008 12:56:18 GMT

شادم که در شرار تو می سوزم

شادم که در خیال تو می گریم

شادم که بعد وصل تو این سان

در عشق بی زوال تو می گریم

پنداشتی که چون ز تو بگسستم

دیگر مرا خیال تو در سر نیست

اما چه گویمت که جز این آتش

بر جان من شراره ی دیگر نیست

somarash — Mon, 18 Aug 2008 19:03:18 GMT

بی تو ای شبها ی من گریم دیگه در نمی آد

حرف غم انگیزدلم جزتو کسی رونمی خواد

از چی بگم تا دل من لحظه ای آروم بگیره

دیو سیاه غصه ها توی کدوم شهر می میره

از چی بگم وقتی دلم از دل تودورمی مونه

وقتی که قلب پاک تو هیچی ازم نمی دونه

somarash — Mon, 11 Aug 2008 15:28:18 GMT